Trudne początki powstania szkoły Drukuj Email
środa, 19 stycznia 2011 20:25

   

TRUDNE POCZĄTKI POWSTANIA SZKOŁY

Rok 1944 dla Jasła okazał się tragiczny. Okupant hitlerowski we wrześniu tegoż roku wysiedlił jego mieszkańców, którzy udali się w okolice Biecza i Gorlic, a następnie przystąpił do planowego niszczenia miasta. Domy i ulice zniknęły z powierzchni. Jasło przestało istnieć. W styczniu 1945 r. ruszył na zachód niemiecko - rosyjski front wschodni. Umilkły działa w Jaśle i okolicach. Niemcy zostali wyparci z miasta. Powoli zaczęli powracać, wysiedleni wcześniej, jego  mieszkańcy. Zastali ruiny i zgliszcza. Chociaż widok zburzonego miasta był przerażający, nie załamali się na duchu. Przystąpili do odbudowy swoich domów, zakładów pracy. Wykazali się - godnym podziwu - zaangażowaniem. Duże znaczenie miała  pomoc władz centralnych z Warszawy i wojewódzkich z Rzeszowa. Jasło rosło, przybierało nowe kształty architektoniczne. Nastąpiła odbudowa i rozbudowa Zakładów Chemicznych „Gamrat”, Rafinerii Nafty Jasło, zaś Zakład Wiertniczy przekształcono z dniem 1 stycznia 1953 r. w Przedsiębiorstwo Geologiczne Przemysłu Naftowego. Powstało wiele zakładów przemysłu terenowego  i spółdzielczości pracy. Można wyraźnie zauważyć, że Jasło po II wojnie światowej stało się prężnym ośrodkiem przemysłu chemicznego na Podkarpaciu.

Zaistniała potrzeba kształcenia kadr dla - tych odbudowanych i ciągle rozbudowujących się - zakładów chemicznych Jasła. Stąd zrodziła się myśl zorganizowania  w naszym mieście szkoły zawodowej przygotowującej pracowników dla rozwijającego się przemysłu branży chemicznej. Inicjatywa zyskała aprobatę miejscowych zakładów pracy, co pozwoliło władzom powiatu jasielskiego rozpocząć starania o otwarcie tego typu placówki szkolnej. Wniosek w tej sprawie poparty przez władze wojewódzkie przesłano do Ministerstwa Oświaty w Warszawie. Została podjęta decyzja odnośnie utworzenia szkoły. Minister Oświaty wydał zarządzenie nr SZ2 – 11/192/62 otwierające z dniem 1 września 1962 r. Technikum Chemiczne w Jaśle o specjalności: technologia przemysłu chemicznego. Szkoła otrzymała oryginał zarządzenia. Tak zaczęła się historia szkoły, jako jednej z niewielu tego typu w województwie rzeszowskim. Miastu przybyła kolejna placówka oświatowa. Równocześnie zaistniały trudne problemy dla szkoły i dla Jasła – szkoła nie miała własnych obiektów, tj. budynku szkolnego, warsztatów, laboratorium, internatu. Mało było szkół zawodowych o takim starcie. Zajęcia rozpoczęły się w budynku miejscowego Liceum Ogólnokształcącego, natomiast  przedmiot warsztaty mechaniczne realizowano w Warsztatach Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Jaśle. W następstwie zarządzeń powizytacyjnych z marca 1963r. opracowano propozycje uruchomienia i wyposażenia laboratorium, które przesłano do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie w celu zabezpieczenia środków na realizację.  Sprawę tę szczegółowo omówiono na konferencji rady pedagogicznej w dniu 4 marca 1964r.

Na laboratorium Miejska Rada Narodowa w Jaśle przeznaczyła barak poniemiecki (mieszczący się przy ul. Bednarskiej nr 1), który do tej pory był wykorzystywany jako pomieszczenie mieszkalne. Została opracowana dokumentacja i kosztorys adaptacji tego baraku do celów laboratoryjnych, jak również - plan jego wyposażenia. O skali trudności w adaptacji baraku na potrzeby laboratoryjne może świadczyć fakt, że jeszcze w sierpniu 1964r. dyrekcja szkoły czekała na wyprowadzenie się lokatora i ostateczne załatwienie spraw jego użytkowania. Środki na przystosowanie baraku zostały zapewnione częściowo z budżetu szkoły i po części ze składek rodziców uczniów technikum. Pewne prace adaptacyjne  wykonały czynem społecznym miejscowe zakłady pracy : Zakłady Chemiczne „Gamrat”, Rafineria Nafty i Zakłady Przetwórstwa Owoców i Warzyw „ Pektowin” w Jaśle. Właśnie dokumentację adaptacji baraku bezpłatnie przygotował zespół inżynierów z Zakładów Chemicznych „Gamrat” w Jaśle. Koszty materiałów pokryła szkoła ze środków przekazanych przez Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie.
 

Początkiem lutego 1965r. zaadaptowane laboratorium oddano do użytku szkolnego. Laboratorium chemiczne przystosowano do ćwiczeń z chemii, z preparatyki organicznej i analizy chemicznej. Dokonano zakupu odczynników chemicznych, szkła i urządzeń w kwocie 86 tys. zł oraz potrzebnego sprzętu – 80 tys. zł / według ówczesnego kursu/. Laboratorium to posiadało 2 duże sale ćwiczeniowe, pokój wagowy, magazyn szkła i odczynników, salę lekcyjną spełniającą funkcję klasy-pracowni i pokój nauczycielski, gdzie również przygotowywano ćwiczenia. We wrześniu 1962r. szkoła zaczęła funkcjonować. Odbył się nabór do klas pierwszych – 2. oddziałów Technikum Chemicznego. Podania do szkoły złożyło stu pięćdziesięciu pięciu uczniów – absolwentów szkół podstawowych z południowych powiatów województwa rzeszowskiego, tj.: jasielskiego, krośnieńskiego, strzyżo-wskiego, gorlickiego, brzozowskiego, rzeszowskiego i Ustrzyk Dolnych. Na podstawie przeprowadzonego egzaminu wstępnego z języka polskiego, matematyki i chemii przyjęto osiemdziesięciu pięciu uczniów, w tym 20%  dziewcząt, w ciągu roku przyjęto jeszcze pięciu uczniów. Realizacja programu nauczania przebiegała zgodnie z instrukcjami(średni poziom nauczania). Uczniowie korzystali ze świetlicy, biblioteki LO w Jaśle, byli członkami zespołów, kół zainteresowań działających w liceum, jak również mieli możliwość zamieszkania w internacie tej szkoły. Półsierotom i uczniom będącym w trudnych warunkach materialnych przyznano stypendia. Należy dodać, że dyrekcja Liceum Ogólnokształcącego w Jaśle zawsze chętnie udostępniała młodzieży  technikum pomieszczenia licealne; zwłaszcza izby lekcyjne i sale gimnastyczne. Nauczyciele dodatkowo udzielali pomocy młodzieży zaniedbanej w nauce. W klasach zorganizowano samopomoc koleżeńską. Początkowo nauka obu klas odbywała się po południu, od listopada 1962r. młodzież dojeżdżająca uczyła się przed południem.

 KLASA01

Uczniowie klasy Ia Technikum Chemicznego, 1964r. Zdjęcie


W następnych latach wzrastała liczba oddziałów i uczącej się młodzieży. Potrzeba ciągłego podnoszenia kwalifikacji zrodziła projekt zorganizowania Technikum dla Pracujących. W tej to sprawie odbyła się narada dyrekcji szkoły z przedstawicielami zakładów chemicznych Jasła. Efektem narady było otwarcie w roku szkolnym 1963/64, zgodnie z decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie, Technikum Chemicznego dla Pracujących o kierunku: technologia przemysłu chemicznego – jednego oddziału w ilości czterdziestu słuchaczy, rekrutujących się spośród absolwentów zasadniczych szkół zawodowych. Nauka w tej szkole trwała 3 lata.

Powołane do życia Technikum Chemiczne w Jaśle nie miało etatowych nauczycieli. Kadra składała się z nauczycieli LO w Jaśle i pracowników miejscowych zakładów chemicznych. Obowiązki dyrektora szkoły pełnił Jan Lisowski – dyrektor LO w Jaśle. Zmiany w kadrze nastąpiły w roku szkolnym 1963/64. Pierwszymi pełnoetatowymi nauczycielami technikum byli: mgr Stanisław Świętoń - uczący fizyki w klasach pierwszych i drugich oraz mgr Stanisław Witowski - prowadzący rysunek techniczny. W roku szkolnym 1964/65 szkoła zatrudniła na cały etat mgr Janinę Świstak, dotychczasową nauczycielkę LO w Jaśle, która objęła równocześnie stanowisko kierownika laboratorium, a także mgr. Józefa Porębskiego – nauczyciela chemii i Bolesława Bigosa - nauczyciela matematyki. W marcu 1965 roku zmarł w Szpitalu Wojewódzkim w Rzeszowie  dyrektor LO, a zarazem i Technikum Chemicznego, Jan Lisowski. Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie powierzyło obowiązki dyrektora (do dnia 31 sierpnia 1965r.) - z-cy dyrektora LO -mgr. Janowi Hamadzie. Począwszy od roku szkolnego 1965/66 zaczyna się w historii szkoły nowy rozdział. Organizacją tego roku szkolnego zajął się, powołany przez Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie, nowy dyrektor szkoły,  Ludwik Mac. Przewodniczył pierwszemu w tym roku posiedzeniu rady pedagogicznej, które odbyło się 30 sierpnia 1965r. Zatrudnieni zostali kolejni nauczyciele  (cztery osoby). Technikum Chemiczne, będąc szkołą rozwojową, nadal zwiększało kadrę nauczycieli i stopniowo usamodzielniało się. Już w roku szkolnym 1963/64 działało samodzielne kółko chemiczne, liczące czterdziestu dwóch uczniów, pod opieką mgr. inż. Józefa Marca. Rok później został zorganizowany własny zespół muzyczno-wokalny „Etan”, prowadzony przez Stanisława Terwicza. Zespół ten brał udział w licznych imprezach szkolnych oraz eliminacjach wojewódzkich w Rzeszowie.

 

Z rokiem szkolnym 1965/66 szkole przybyło nowe kółko fotograficzne, które prowadził mgr Stanisław Witowski, zaś opiekę nad kółkiem chemicznym przejęła mgr Helena Duda. Samodzielne Szkolne Koło Sportowe zaczęło pracować w roku szkolnym 1963/64 z opiekunem mgr. Stanisławem Świętoniem, a później mgr. Józefem Porębskim.  Z chwilą objęcia stanowiska dyrektora szkoły przez Ludwika Maca przystąpiono także do tworzenia samodzielnych, tylko dla szkoły chemicznej, organizacji młodzieżowych, nad którymi opiekę przejęli etatowi nauczyciele technikum. Organizacją o najszerszym zasięgu był Samorząd Szkolny, którego przewodniczącym został uczeń kl. IV Janusz Ciepielowski. Pierwsza praktyka zawodowa uczniów Technikum Chemicznego w Jaśle odbyła się w roku szkolnym 1964/65. Była to praktyka młodzieży klas trzecich, mająca charakter produkcyjny. Odbyło ją siedemdziesięciu uczniów w miejscowych zakładach pracy, zaś w następnym roku szkolnym na praktykę skierowano uczniów klas trzecich i czwartych. Dla młodzieży klas czwartych szkoła zapewniła możliwość odbywania praktyki nie tylko w jasielskich zakładach chemicznych, lecz także w zakładach poza granicami województwa rzeszowskiego.  Działalność szkoły wspierał utworzony Komitet Rodzicielski. Komitetowi przewodniczył Henryk Baniak. Nadszedł wreszcie upragniony moment w istnieniu szkoły- pierwszy egzamin dojrzałości.  Przystąpiło do niego trzydziestu czterech słuchaczy kl. III Technikum dla Pracujących. W czerwcu 1966r. trzydzieści osób otrzymało dyplomy ukończenia szkoły, pozostali we wrześniu tego roku. W rok później odbyła się pierwsza matura klas piątych – młodzieżowych – Technikum Chemicznego. Sześćdziesięciu pięciu uczniów zasiadło do pisemnego egzaminu dojrzałości z języka polskiego i matematyki, a potem do egzaminu ustnego. 3 czerwca 1967 roku w Dniu Chemika nastąpiło uroczyste rozdanie świadectw dojrzałości. Mury szkolne opuściła grupa absolwentów techników-chemików, którzy stawali się ambasadorami szkoły, podejmując pracę  w licznych zakładach przemysłowych bądź studia.  Od 1 września 1967r. - w związku z reformą szkolnictwa w naszym kraju ( przejście z 7-klasowej do 8-klasowej szkoły podstawowej) - został wprowadzony w szkole nowy statut zmieniający specjalność. Była to: technologia procesów chemicznych na podbudowie 8-klasowej szkoły podstawowej. Wprowadzona została nowa siatka godzin i nowe programy nauczania. Dalszy, bardziej intensywny rozwój szkoły zależał od bazy lokalowej. Jednak warunki, w jakich uczyła się młodzież technikum, nie zmieniały się. Stąd dyrektor szkoły Ludwik Mac rozpoczął starania w celu ich poprawy, zyskując poparcie władz powiatowych i miejskich oraz miejscowych zakładów przemysłowych.  Właśnie 19 października 1965 roku odbyło się spotkanie dyrektora szkoły z przedstawicielami wyżej wspomnianych władz oraz zakładów pracy w sprawie budowy nowych obiektów szkolnych dla Technikum Chemicznego. Z myślą o budowie szkoły zorganizowany został kilkunastoosobowy Społeczny Komitet Budowy Technikum Chemicznego w Jaśle, do którego oprócz dyrektorów zakładów pracy i przedsiębiorstw: inż. Stanisława Makowskiego – dyrektora naczelnego Zakładów Chemicznych „Gamrat” w Jaśle, inż. Henryka Odrzywołka – dyrektora naczelnego Rafinerii Nafty w Jaśle, inż. Stanisława Frydrycha – naczelnego dyrektora Przedsiębiorstwa Poszukiwań Naftowych w Jaśle weszli : mgr Eugeniusz Rak – sekretarz Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Jaśle, Tadeusz Krzyżanowski – z-ca Przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Jaśle, płk Apolinary Twaróg – szef Powiatowego Sztabu Wojskowego, dyrektor szkoły Ludwik Mac, mgr Józef Szopa, inż. Włodzimierz Kawa, Jan Nosal, Henryk Drożdżewski, Zofia Odrzywołek, Urszula Terwicz. Komitetowi przewodniczył Jerzy Drozdowski. Skład Społecznego Komitetu uzupełniano; kolejnymi jego przewodniczącymi byli: Henryk Drożdżewski, Tadeusz Krzyżanowski, Stanisław Szeląg.

Społeczny Komitet Budowy Szkoły podjął szeroką akcję pozyskiwania środków finansowych. Rodzicom uczniów technikum zaproponowano dobrowolne wpłaty pieniężne. Również grono nauczycielskie i pracownicy szkoły zadeklarowali na rzecz budowy nowych obiektów 0,5 % poborów. Do akcji włączyły się jasielskie zakłady pracy i instytucje. Powoli zaczęły wpływać środki pieniężne na konto Społecznego Komitetu.

            Te początkowe kroki umożliwiły dalsze starania i działania w tym zakresie. 3 stycznia 1969r. na kolejnym już posiedzeniu Społecznego Komitetu dyrektor szkoły i przewodniczący tegoż Komitetu wystąpili z nową inicjatywą – wysłania wniosków do jasielskich zakładów przemysłowych o przyznanie większych dotacji, które pozwoliłyby na rozpoczęcie budowy. Podobne wnioski miały być skierowane do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie oraz Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, a także Miejskiej Rady Narodowej w Jaśle. Zakłady pracy na te dotacje musiały uzyskać zgodę swoich zjednoczeń
i ówczesnego Ministerstwa Przemysłu Chemicznego. Delegacje Społecznego Komitetu odbyły rozmowy w tej sprawie w Gliwicach, gdzie mieściło się Zjednoczenie Przemysłu Tworzyw Sztucznych „Erg” oraz w Warszawie w ministerstwie. 16 września 1970r. Społeczny Komitet wysłał  pismo do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie dotyczące budowy szkoły. Kuratorium, odpowiadając na pismo, stwierdziło, że   w wypadku partycypowania przez Zakłady Chemiczne „Gamrat” w Jaśle w budowie obiektów technikum (kwota 10 mln. zł), KOS zobowiązuje się zakończyć inwestycję ze środków własnych po roku 1975, uwzględniając także budowę laboratorium. Wreszcie usilne starania dały rezultaty. Działające wówczas Zjednoczenie przemysłu Tworzyw Sztucznych „Erg” w Gliwicach pismem - do dyrektora Zakładów Chemicznych „Gamrat” w Jaśle, inż. Stanisława Makowskiego - z dnia 4 listopada 1970r., wyraziło zgodę na zadeklarowanie przez zakłady kwoty 5 mln zł z przeznaczeniem na budowę szkoły. Nakłady na ten cel przewidziano w planie inwestycyjnym zjednoczenia na rok 1973. Dyrekcja szkoły nie tylko koncentrowała się na budowie nowych obiektów. Bieżącą troską była sprawa laboratorium, mieszczącego się do tej pory w baraku. Na skutek procesu dekapitalizacji stan jego budził poważne zastrzeżenia. Nic też dziwnego, że w maju 1970r. zapadła decyzja o zakazie użytkowania tego obiektu do celów ćwiczeniowych w prowadzonych zajęciach laboratoryjnych.

Uzyskano lokal zastępczy po Miejskiej Bibliotece Publicznej i przystąpiono do jego przystosowania na potrzeby laboratorium. Nadzór nad całością prac adaptacyjnych sprawował dyrektor szkoły Ludwik Mac, przy bardzo aktywnej pomocy z-cy dyrektora mgr Janiny Świstak i kierownika laboratorium mgr Janiny Szczepanik. Wzrastająca liczba oddziałów w liceum ogólnokształcącym i w technikum chemicznym zmuszała dyrekcję szkoły do szukania dodatkowych izb lekcyjnych. W 1971r. oddano do użytku nowe obiekty dla Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Jaśle. Jeszcze przed ich oddaniem dyrektor szkoły Ludwik Mac poczynił intensywne starania o przejęcie niektórych budynków użytkowanych do tej pory przez Zasadniczą Szkołę Zawodową.

Miejska Rada Narodowa w Jaśle, mając na uwadze bardzo trudne warunki lokalowe szkoły, przydzieliła dla Technikum Chemicznego pomieszczenia po warsztatach mechanicznych Zasadniczej Szkoły Zawodowej przy ul. 3 Maja 1 oraz budynek parterowy znajdujący się w niedalekim sąsiedztwie stacji kolejowej, obok ulicy Staszica. Latem 1971r. przeprowadzono gruntowny remont obiektu stojącego naprzeciwko poczty. Dyrekcja szkoły dołożyła wszelkich starań, by remont zakończyć w odpowiednim czasie. Przygotowano w nim 5 klas lekcyjnych, w drugim budynku tzw. „pawilonie” istniały 4 izby lekcyjne – razem 9. Nastąpiła generalna przeprowadzka z budynku liceum ogólnokształcącego, a równocześnie  dla młodzieży i nauczycieli rozpoczął się, potocznie mówiąc, okres „wędrówek ludów”. Na przejście z jednego obiektu do drugiego, pozostawało zwykle 10 min. Trzeba było spieszyć się, aby zdążyć na czas rozpoczęcia lekcji. Najtrudniej pokonywano tę przeszkodę  podczas złej pogody - jesienią i zimą. Stopniowo i do tego wszyscy przyzwyczaili się, mając nadzieję, że te spacery kiedyś się skończą. Mimo tych trudnych warunków szkoła prowadziła normalną działalność dydaktyczno-wychowawczą. Często stosowaną formą były wycieczki do miejscowych zakładów pracy, celem ich zwiedzenia lub przeprowadzenia zajęć. Dodać należy, że wszystkie zakłady zawsze przychylnie podejmowały u siebie każdą grupę wycieczkową ze szkoły. Organizowano również szereg imprez szkolnych, najpierw w auli LO w Jaśle, czy też w sali kina „Kolejarz”, a później w sali widowiskowej nowego Powiatowego Domu Kultury. Były to sesje popularno-naukowe, np. z okazji 100 rocznicy urodzin Marii Curie-Skłodowskiej, konkursy, m.in. Konkurs Kopernikowski, spotkania, poranki i apele poświęcone ważnym rocznicom, uroczyste inaugurowanie i zakończenie każdego roku szkolnego, pożegnania absolwentów, itp. Przygotowaniem tych imprez zajmowały się szkolne organizacje młodzieżowe.

 słowiki

Występ chóru „Słowiki”, 1971r.

Młodzież Technikum Chemicznego w Jaśle uczestniczyła w licznych pracach na rzecz miasta, np. w porządkowaniu terenu wokół wzniesionego gmachu Powiatowego Domu Kultury. Ponadto do stałych, corocznych akcji należała pomoc przy zagospodarowaniu terenów zielonych w parku i kwietników przy ul. 3 Maja. Mając na uwadze pracę szkoły, nie należy zapominać o różnych formach wypoczynku i rekreacji. Najczęstszymi oraz najbardziej popularnymi były wycieczki turystyczno-krajoznawcze, biwaki i obozy wędrowne. Organizowano je na wakacjach do różnych ciekawych regionów kraju, np. Gór Świętokrzyskich, Beskidu Niskiego, Pienin, Tatr, na Pojezierze Mazurskie, Pomorskie, w Bieszczady. Pozwalały one nie tylko poznać piękno krajobrazu, ale przede wszystkim uczyły żyć w zespole. Szkolne Koło Turystyczno-Krajoznawcze zorganizowało szereg rajdów i zlotów. Wszystkie te poczynania uzupełniała działalność kółek zainteresowań i Szkolnego Koła Sportowego. Dalszy intensywny rozwój i osiągnięcia szkoły w znacznej mierze uzależnione były od życzliwości miejscowych zakładów pracy, zwłaszcza Zakładów Chemicznych „Gamrat” i Rafinerii Nafty w Jaśle. Od nich dyrekcja szkoły oczekiwała pomocy. Konkretnie chodziło o środki na budowę nowych obiektów szkolnych. Część z nich uzyskano, o dalsze czyniono kolejne starania. 16 lutego 1971r. zostało wysłane pismo do Dyrekcji Zjednoczenia Przemysłu Rafineryjnego w Krakowie z prośbą o partycypowanie, w miarę swoich możliwości, w budowie zespołu budynków szkół chemicznych w Jaśle.

 zespół

Zespół wokalno muzyczny „Etan” z opiekunem profesorem Stanisławem Terwiczem, 1970r.

             Pismo nie pozostało bez echa. Oto Zjednoczenie Przemysłu Rafinerii Nafty w Krakowie zleciło Rafinerii Nafty w Jaśle zaplanować w jej budżecie na rok 1973 kwotę 6 mln zł, z przeznaczeniem na budowę wspomnianych wyżej obiektów szkolnych. Uzyskanie 11 mln zł pozwoliło Społecznemu Komitetowi kontynuować rozpoczęte dzieło. 23 marca 1971r. Społeczny Komitet Budowy Szkoły zwrócił się z pismem do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie w sprawie wyrażenia zgody na zlecenie – Okręgowej Dyrekcji Inwestycji Miejskich w Krośnie – opracowania założeń techniczno-ekonomicznych budowy zespołu budynków Technikum Chemicznego i Zasadniczej Szkoły Chemicznej w Jaśle – ze wskazaniem biura projektowego na wykonanie dokumentacji technicznej. Władze wojewódzkie ostatecznie w kwietniu 1971r. zaakceptowały wniosek dotyczący opracowania dokumentacji projektowo-kosztorysowej budowy kompleksu obiektów Technikum i Zasadniczej Szkoły Chemicznej w Jaśle.            Realizację inwestycji przewidziano w latach 1973-1976. Przygotowaniem dokumentacji zajęło się Rzeszowskie Biuro Projektów . Pewne uwagi związane z opracowaniem dokumentacji laboratorium monitowała szkoła, gdyż laboratorium nie było typowym obiektem szkolnym. Dodać należy, że dokumentację na halę technologiczną szkoła odkupiła od warszawskiego Technikum Chemicznego nr 3, której autorami byli projektanci z Politechniki Warszawskiej. Dopiero opierając się na podstawie projektu warszawskiego i propozycji szkoły, Rzeszowskie Biuro Projektów przygotowało całość dokumentacji  laboratorium i hali technologicznej. Przygotowana dokumentacja, najpierw  budynku szkolnego, pozwoliła rozpocząć prace budowlane. Głównym wykonawcą zostało Jasielskie Przedsiębiorstwo Budowlane. Budowlani wkroczyli na wyznaczony i wywłaszczony teren we wrześniu 1973r. Betonowanie ławy fundamentowej pod budynek szkolny rozpoczęło się  w październiku 1973r. W dalszym zaś ciągu trwało przygotowywanie dokumentacji na pozostałe obiekty, która sukcesywnie była przekazywana wspomnianemu wykonawcy. Otwierała się nowa karta w historii szkoły. Szczególnie zaabsorbowany budową nowych obiektów był dyrektor szkoły, Ludwik Mac. Nie szczędził wysiłku ani swojego czasu. Prawie codziennie można było spotkać dyrektora szkoły, rano przed lekcjami lub po zajęciach, na terenie budowy. Interesował się postępem prac, ponaglał kierownictwo budowy, zajmował się zamawianiem i realizacją wyposażenia do nowych budynków, a przecież należy pamiętać, że obok tych spraw były inne, ściśle wchodzące w zakres kierowania szkołą. Jednym słowem – żył tymi problemami. Oddane sprawie budowy szkoły było również grono pedagogiczne i cała młodzież. Uczniowie w zorganizowanych grupach aktywnie uczestniczyli w takich pracach budowlanych, które były mniej uciążliwe, dozwolone i nie wymagały fachowych kwalifikacji.  Stopniowo rosły mury budynku szkolnego, a w dalszej kolejności warsztatów i laboratorium wraz z halą technologiczną. Widoczny postęp prac na budowie pozwalał myśleć perspektywicznie. Stąd dyrektor  Ludwik Mac wystąpił z wnioskiem dotyczącym zorganizowania liceum zawodowego o specjalności: operator procesów w przemyśle chemicznym. W odpowiedzi na to Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie, zarządzeniem z dnia 25 maja 1974r. nr KOS II – 021/18/74, zadecydowało o otwarciu Liceum Zawodowego w Jaśle z dniem 1 września 1974r.

 
men cke oke ko
powiat miasto jaslo4u jaslonet
optimeks  Trafunek